Oeh, we hebben wel erg lang geen nieuwsupdate geschreven. Betekent dit dat er geen nieuws te melden is? Nou, dat niet direct. Meer dat de dagen zich aaneen rijgen en er elke dag wel weer van alles gebeurd.

Eens even kijken: momenteel wonen er 6 kinderen in ons gezinshuis. 3 meiden van 12-14 jaar oud en 3 jongens van 9-10 jaar oud. Een leuk clubje bij elkaar, wat elkaar redelijk goed heeft gevonden en over het algemeen goed met elkaar overweg kan, juist ook wel in verschillende samenstellingen, en dat is wel fijn om te merken. Ieder kind heeft zo zijn eigen uitdagingen en vragen en kan hier ook mee aan de slag.

Wat betreft ons eigen gezin zijn er ook wat veranderingen. Onze oudste dochter woont inmiddels niet meer bij ons in huis, maar heeft samen met haar vriend een allerschattigst huisje gekocht. Best een hele verandering voor ons als ouders, dat je oudste zomaar ineens de deur uit is…

Verder gaat alles zo zijn gangetje; wordt er hersteld van een operatie, hard gewerkt door de jongste twee in hun voor- examenjaar en worden er plannen gemaakt voor de toekomst. En dat klinkt best even gemakkelijk zo, maar is soms ook wel hard werken. Want ja, welke opleiding past dan het beste, hoe zet ik me goed in voor school en geniet ik ook nog een beetje van mijn leventje, hoe verdien ik geld en knoop ik de eindjes goed aan elkaar, hoe onderhoud ik een relatie en blijf ik in contact met mijn gezinsleden. Allemaal thema’s die in meer of mindere mate spelen in het leven van onze pubers en jong volwassenen.

Na een wat onstuimige en vooral winterse start van dit kalenderjaar, met een verlengde kerstvakantie vanwege code oranje en rood, zijn we inmiddels aan het genieten van een zonnetje en zingende vogels. Wat heerlijk, om na deze, gevoelsmatige lange winter, weer zon te mogen zien en voelen.
De eerste verjaardagen van dit kalenderjaar zijn ook al weer een feit. Februari is een drukke maand wat dat betreft, maar we hebben weer ons best gedaan. De kinderen hebben genoten van hun zelfgekozen taart, het eten en de cadeautjes. Soms ook met visite van eigen familie, soms kon de verjaardag juist in het eigen gezin gevierd worden. Beiden zijn zo waardevol.

En nu, met de lente zo in zicht, is er weer meer dan voldoende werk te doen in en rondom het huis. De jaarlijkse schoonmaakklus dient zich al zo weer aan; kamers en kasten weer eens flink uitmesten, kleren uitzoeken en passen, nieuwe kleding kopen, etc. Maar natuurlijk ook de tuin weer in orde maken, tuinmeubels schoonmaken, enzovoort. Maar wat heerlijk toch, in het zonnetje weer aan het werk kunnen.
Verder hebben we een oude brandweer bus gekocht, die we op termijn willen gaan ombouwen naar een campertje. Maar deze moet eerst flink schoongemaakt worden, waar we nu mee bezig zijn. En natuurlijk leuke plannen bedenken over wat we willen en hoe we dat dan willen. Dromen is best leuk vinden wij.
We proberen zo veel mogelijk te genieten van alle zegeningen die er zijn. Het zonnetje dat schijnt, tijd om met elkaar door te brengen, dingen ondernemen met elkaar, kinderen zien ontwikkelen, soms wat sneller, soms wat langzamer.

Onze mini-kinderboerderij is momenteel wel stabiel. We hebben een aantal kippen die nu weer eieren leggen, 2 konijntjes die zelfs af en toe gewassen en gekamd worden, onze pony’s die nog in wintervacht staan, de poezen die heerlijk kunnen slapen en een geweldig voorbeeld zijn in ‘je rust pakken’, en Nola, die al blaffend elke onbekende begroet en verder vooral heel veel wil knuffelen en het liefst, met haar 45 kilogram op schoot komt liggen/zitten.

Naast alle zegeningen zijn er ook de nodige zorgen. We zien en lezen allemaal in het nieuws de heftige berichten vanuit verschillende gezinshuizen/pleeggezinnen de afgelopen tijd. En dit raakt ons natuurlijk ook. Ook zijn er wijzigingen in de financiering en bepaalde afspraken. Regelgeving wordt nog strenger gemaakt. Enerzijds kan dat natuurlijk goed of nodig zijn, anderzijds rijst ook wel de vraag of de regels passen in de dagelijkse praktijk of dat ze vooral achter een bureau zijn bedacht. In hoeverre kun en mag je maatwerk bieden en ontvang je het vertrouwen dat je probeert te geven wat een kind nodig heeft binnen de mogelijkheden die je hebt als gezinshuis, als mens. En hoe blijf je dan ook goed voor jezelf en je eigen gezin zorgen en daarmee vitaal genoeg om dit werk vol te blijven houden? Dit zijn best wel dingen die in meer of mindere mate spelen, ook voor ons, en die vaker onderwerp van gesprek zijn.
We hopen en geloven dat wanneer we in vertrouwen met elkaar kunnen samenwerken, wij er ook echt kunnen zijn voor de kinderen en hen zo goed mogelijk kunnen bieden wat er nodig is.

Voor nu gaan we ons richten op de komende periode. De lente komt eraan, een periode waarin we de winter en dorheid achter ons mogen laten, mogen genieten van zonnestralen, van zingende vogels, van ontluikend groen met de belofte van groei en zegeningen. En daar houden we ons aan vast.